عهدیه بَدیعی در ۱۳۲۹ خورشیدی (سپتامبر ۱۹۵۰ میلادی) در یک خانواده بهایی در تهران زاده شد کار خود را از برنامه کودک رادیو تهران در سال ۱۳۳۷ شروع کرد وی دانشآموخته رشته حسابداری است. عهدیه دو سال در سپاه دانش دختران، خدمت سربازی رفت.
او سه سال پیش از انقلاب، در سن ۲۶ سالگی، از ایران خارج شد و به اسپانیا مهاجرت کرد و در آنجا با یک مرد ایرانی ازدواج کرد و صاحب چهار فرزند شد یک دختر به نام شبنم و سه پسر است.
عَهدیه بدیعی (۱۳۲۹تهران) از خوانندگان مشهور و مردمی ایران است.
از آهنگهای معروف عهدیه میتوان به آهنگهای «عاشق شدم من – دلم تنگه – شهزاده – میخوامش بی نهایت – درد و رنج سفر – ملا مصطفی – نگفتم مگه نگفتم – اوستا کریم – زندان – بهانه – بهار – من به تو محتاجم – دل عاشق پیشه – مگه دشمن منی» اشاره کرد. صدای عهدیه در دوران شاهنشاهی یکی از عامه پسندترین صداها بود و همین ویژگی سبب میشد تا نغمههای وی در فیلمهای آن زمان سینمای ایران خوانده شود و به وسیلهٔ هنرپیشههای معروف آن زمان اجرا گردد. عهدیه چیزی حدود ۱۶۰۰ ترانه اجرا کردهاست که در نوع خود یک رکورد جالب و بسیار بزرگ است و این در حالی است که وی پس از انقلاب اسلامی ایران، دیگر ترانه ی جدیدی نخوانده است.
